การเรียนรู้ในวันสุดท้าย อิอิอิอิ

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนรู้ในห้องเรียนแห่งนี้ ผมมาถึงห้องเรียนตั้งแต่ 08.00 น มารอเตรียมตัวพีเซ็นต์งาน แต่น้องก็ยังไม่มาก็เลยนั่งเล่นรอ เมื่อถึงการรายงานผมเป็นรายงานคนที่ 2 ต่อจากเอ้ วันนี้ตอนแรกๆก็ไม่ตื่นเต้นเท่าไร เพราะผ่านมาหลายครั้งแล้วและเป็นการรายงานให้เพื่อนๆน้องๆและอาจารย์ที่รู้จักกันเป็นคนฟังก็เลยไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไร และผมมีหน้าที่จะพูดเพียง 3หน้าก็เลยไม่ต้องเตรียมอะไรมาก แต่พอเวลาไปพูดจริงได้จับไมค์แล้วรู้สึกยังไงก็ไม่รึ้ตื่นเต้นไปเลย โดยเฉพราะในช่วงที่รายงานไปได้หน้าหนึ่งแล้วก็ต้องหยุดยิ่งทำให้ความหมั่นใจหดหายหมดเลย ก็เลยลืมในบางหัวข้อที่จะพูดยิ่งตัวผมเองเป็นคนที่พูดเสียงดังอยู่แล้วเวลาพูดใช้ไมค์มันเหมือนมีคนมาพูดแข่งยังไงไม่รู้ทำให้ความรู้สึกต้องพูดแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัวเลย แต่ก็เป็นการดีครับเพราะผมก็ได้ฝึกในการใช้ไมค์ด้วย หลังจากรายงานเสร็จอาจารญืทั้ง 2ท่านก็ได้ให้คำติชมเพื่อที่จะได้ไปปรับปรุงตัวเอง และให้ทำแบบทดสอบ และได้ทำแบบทดสอบที่ว่าตัวเองอยู่กลุ่มไหนถึงของผมเองก็อยู่ในกลุ่มของทีมผู้นำแต่ยังอยู่ในช่วงต้นๆ ซึ่งก็คงต้องพัฒนาตัวเองไปเรือยๆเพื่อให้พร้อมกับยุคสมัยนี้  ในส่วนตัวผมเองแล้วในการลงเรียนวิชานี้เป็นการตั้งใจลงเรียนเพื่อที่จะได้นำความรู้ที่ได้กลับมาพัฒนาตัวผมเองเพราะว่า ตั้งแต่เรียนมายังไม่มีที่ไหนที่ผมทำกิจกรรมมากขนานนี้ ซึ่งมหาลัยได้ให้อะไรดีกับผมมากหมาย ทั้งในเรื่องของความกล้าแสดงออก ฝึกความเป็นผู้นำคน เรียนรู้กับงานกับคน และการเรียนรู้อีกหลายอย่าง วันนี้เป็นวันเรียนวันสุดท้ายผมดีใจมากครับที่ได้ลงเรียนวิชานี้มันทำให้ความคิดของผมพัฒนาขึ้นเยอะเลย ได้เรียนรู้การทำงานในรู้แบบใหม่ กับคนมากหน้าหลายตา ได้เห็นความคิดของหลายๆ ได้เรียนรู้การปรับตัวเองให้เข้ากับการทำงานเป็นทีม กับคนที่เราไม่เคยทำงานมาด้วยเลย และอื่นๆอีกมากหมาย   และดีใจครับที่ได้ร่วมงานกับทุกคน ครับ

ปล.โทษที่ครับวันที่ไปเลี้ยงไม่ได้ไปด้วยเพราะว่ากว่าจะออกมาจากทำธุระก็ 20.30 แล้ว และพอดีมีน้องป่วยต้องเข้าโรงบาลกระทันหันผมก็เลยต้องรีบกลับ (ไส้ติ่งอักเสษต้องผ่าตัดด่วนไปตั้งแต่ 22.30 – 04.30 กับ 5โรงพยาบาล) และอยากฝากเรื่องหนึ่งกับน้องๆถ้ามีโอกาศพูดกับผู้ใหญ่ในเรื่องรักษาพยาบาลนะครับ ผมอยากให้นักศึกษามอ เรามีบัตรของโรงบาลที่อยู่ใกล้ๆเพราะเจอในกรณีอย่างผมแล้วลำบากมากตัวผมเองมีบัตร30บาทที่โรงบาลของนวมินทร์2 แต่น้องไม่มี รู้สึกว่ารุ่นผมจะมีกันทุกคน แต่รุ่นหลังๆมาไม่รู้มีหรือเปล่า เพราะเวลาฉุกเฉินมันสำคัญมากครับ ผมต้องพาน้องไปโรงบาลถึง 5 ที่กว่าจะได้ที่ผ่าตัดที่เป็นของรัฐบาล ของเอกชนแพงมากๆ ก็อยากให้นักศึกษาของเรามีบัตรอย่างของผมนี้ไว้หรือบัตรประกันที่ดีๆเพื่อฉุกเฉินขึ้นมาจะได้ไม่ต้องไปหาโรงบาลที่เป็นของรัฐเพราะเขาไม่ค่อยจะสนใจเราเลยในเวลากลางคืน

~ by chayjoy on October 3, 2007.