ปล.โทษที่ครับวันที่ไปเลี้ยงไม่ได้ไปด้วยเพราะว่ากว่าจะออกมาจากทำธุระก็ 20.30 แล้ว และพอดีมีน้องป่วยต้องเข้าโรงบาลกระทันหันผมก็เลยต้องรีบกลับ (ไส้ติ่งอักเสษต้องผ่าตัดด่วนไปตั้งแต่ 22.30 – 04.30 กับ 5โรงพยาบาล) และอยากฝากเรื่องหนึ่งกับน้องๆถ้ามีโอกาศพูดกับผู้ใหญ่ในเรื่องรักษาพยาบาลนะครับ ผมอยากให้นักศึกษามอ เรามีบัตรของโรงบาลที่อยู่ใกล้ๆเพราะเจอในกรณีอย่างผมแล้วลำบากมากตัวผมเองมีบัตร30บาทที่โรงบาลของนวมินทร์2 แต่น้องไม่มี รู้สึกว่ารุ่นผมจะมีกันทุกคน แต่รุ่นหลังๆมาไม่รู้มีหรือเปล่า เพราะเวลาฉุกเฉินมันสำคัญมากครับ ผมต้องพาน้องไปโรงบาลถึง 5 ที่กว่าจะได้ที่ผ่าตัดที่เป็นของรัฐบาล ของเอกชนแพงมากๆ ก็อยากให้นักศึกษาของเรามีบัตรอย่างของผมนี้ไว้หรือบัตรประกันที่ดีๆเพื่อฉุกเฉินขึ้นมาจะได้ไม่ต้องไปหาโรงบาลที่เป็นของรัฐเพราะเขาไม่ค่อยจะสนใจเราเลยในเวลากลางคืน

ส่วนในตอนบ่ายนั้น ก็เป็นการเรียนรู้เรื่องของผู้นำโดย ท่านอ.เพ็ญจันทร์ ในช่วงแรกอาจารย์ได้ให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นโดยการให้บอกคนที่เราชื่นชอบความเป็นผู้นำของเขา และได้อธิบายให้ฟังและได้โยงถึงหลักธรรมของพระพุทธศาสนา ซึ่งอยู่ในคุณสมบัติของผู้นำที่ดี และได้เรียนรู้ถึงคำว่าผู้จัดการกับผู้นำมีความแตกต่างกันอย่างไร ซึ่งความหมายของ2อย่างนี้มีความใกล้เคียงกัน ซึ่งแต่ต่างกันอยู่ที่อีกฝ่ายจะสนใจเรื่องของงานอย่างเดียวจะไม่สนใจคนมากนะ แต่อีกฝ่ายจะสนใจทั้งเรื่องของคนและงาน  ถึงมีตารางที่ทดสอบมาให้ดูว่าแต่ละคนตัวเองน่าจะเป็นอย่างไร

     C: Context Evaluation คือการประเมินบริบทหรือสภาพแวดล้อม
      I: Input Evaluation คือการพิจารณาความเหมาะสม ความเพียงพอของทรัพยากรที่ใช้
      P: Process Evaluation คือการประเมินการปฏิบัติงาน เพื่อหาข้อบกพร่อง แนวทางแก้ไขและพัฒนา
      P: Product Evaluation คือการประเมินผลที่เกิดขึ้นเปรียบกับเป้าหมายหรือวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้

การประเมินเป็นการชี้บกบอกถึงความสำเร็จของโครงงาน ปัญหา และจะเป็นแนวทางแก้ไขให้กับเราได้ ว่าโครงงานที่เราทำนั้น บรรลุเป้าหมายหรือจุดประสงค์ที่เราวางไว้มากน้อยเพียงใด ถ้าเปรียบแล้วก็น่าจะเหมือนกับการเรียน เรียนไปแล้วก็มีการสอบวัดผลแล้วได้ออกมาเป็นเกรด แต่จะต่างก็คือเราการเรียนได้ออกมาเป็นตัวเลขตัวเดียวแต่การทำแบบประเมินเราจะได้รู้ข้อมูลว่าทำไหมได้ผลออกมาอย่างนี้ ควรแก้ไขในส่วนใด บรรลุจุดประสงค์หรือเป้าหมายที่ตั้งไว้มากน้อยเพียงใด ขั้นตอนในการทำแบบประเมินนนั้น เราควรกำหนดจุดมุ่งหมายและขอบข่ายประเมิน ให้ชัดเจน ว่าเราต้องการประเมินอะไร ที่ไหน เมื่อไร ประเมินใคร 2การพัฒนาและใช้กระบวนการเพื่ออธิบายสิ่งที่ต้องการประเมิณอย่างถูกต้องแม่นยำ และสุดท้าย คือการนำข้อมูลที่ได้มาสังเคราะห์แล้วแปรออกมาเป็นผลสรุปเพื่อที่จะได้นำไปเขียนรายงานการทำโครงงานต่อไป 

วันที่ 17 เวลา 17.00 – 20.00 ที่ห้องประชุม 2

          2. หลายคนอาจเคยได้รับจดหมายหรือแคตตาลอกขายสินค้า เพราะบังเอิญว่าไปสมัครเป็นสมาชิกบัตรเครดิตการ์ด หรือบัตรส่วนลดช็อปปิ้ง รู้หรือไม่ว่ามีการทำสำรวจจากหลายสถาบันระบุว่าครึ่งหนึ่งของจดหมายขยะมักไม่ถูกเปิดอ่านเลย นั่นหมายความว่าต้นไม้ 62 ล้านต้นและน้ำอีก 28 พันล้านแกลลอนต้องสูญเปล่าไปกับกระบวนการผลิตกระดาษที่สูญเปล่าทางที่ดีก่อนที่นำจดหมายขยะไปทิ้งเหมือนทุกครั้ง อย่าลืมโทรแจ้งกับบริษัทต้นทางที่ส่งจดหมายแล้วบอกว่าคุณไม่ต้องการจะรับจดหมายนี้อีกแล้ว และให้เหตุผลเก๋ๆ ไปว่าเพราะต้องการ “ลดปัญหาโลกร้อน” หรือถ้าอยากจะส่งก็ส่งมาทางอีเมล์แล้วกัน

          3.กดปุ่มปิดหน้าจอมอนิเตอร์หรือจอคอมพิวเตอร์ หรือปิดเครื่องเมื่อไม่ใช้งาน ส่วนความคิดที่ว่าการใช้ภาพเคลื่อนไหว 3 มิติมาช่วยรักษาหน้าจอขณะไม่ใช้งานนั้นไม่ได้ช่วยลดปัญหาโลกร้อนเท่าไร เพราะภาพกราฟิกที่ใช้พักหน้าจอหรือสกรีนเซฟเวอร์ ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าช่วยยืดอายุการใช้งานของหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้นานขึ้นเท่านั้น เอาไว้ถ้าไปไหนสัก 5 -10 นาทีแล้วจะกลับมาทำงานต่อค่อยใช้ฟังก์ชั่นดังว่าแล้วกัน

          4.ใช้คอมพิวเตอร์แล็ปท็อปจะประหยัดพลังงานกว่าคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อป

          5.หันมาใช้บันไดแทนการใช้ลิฟต์ อันนี้ขึ้นอยู่กับความอึดของแต่ละคน เดินขึ้นลงบันไดชั้นสองชั้นก็น่าจะเพียงพอ เพราะนอกจากจะช่วยประหยัดพลังงานยังได้บริหารร่างกายไปด้วย

          6.เอกสารภายในสำนักงาน พวกจดหมายเวียนหรือเมโมที่ไม่ค่อยเป็นทางการนัก หากจำเป็นปรินต์ก็อย่าลืมใช้กระดาษรียูส (Reuse) และเปลี่ยนโหมดปริ้นเตอร์ให้เป็นแบบขาวดำ ไม่ใช่ว่าเน้นนโยบายประหยัด (ซึ่งเป็นนโยบายที่ดีนะจะว่าไปแล้ว) แต่การที่ปริ้นเอกสารโดยใช้หมึกขาวดำจะช่วยลดการใช้น้ำยาปรับสี ส่วนกรณีที่จะปริ้นเอกสารหลายเหมือนๆ กัน ก็เลือกใช้กระดาษที่มีสำเนา

          7. ถ้าต้องการซื้อเฟอร์นิเจอร์เข้าออฟฟิศ เลือกชิ้นที่ทำจากวัสดุรีไซเคิล

          8.บางครั้งการทำงานนอกออฟฟิศ หรือบางอาชีพ เช่นนักเขียนที่บางวันไม่จำเป็นต้องเข้าที่ทำงาน แต่สามารถนั่งทำงานอยู่ในบ้านได้ก็จะช่วยลดการใช้รถใช้ถนน รวมถึงการใช้เครื่องมือสื่อสารเช่นโทรศัพท์มือถือให้เป็นประโยชน์ในกรณีที่ต้องแจ้งกับเจ้านายหรือเพื่อนร่วมงานโดยที่ไม่ต้องเดินทางเข้าออฟฟิศ ก็จะช่วยประหยัดพลังงานได้เหมือนกัน หรือใครมุ่งมั่นสุดๆ อาจไม่ขับรถมาทำงานในบางวัน แล้วลองหันไปนั่งรถโดยสารสาธารณะ หรือรถไฟใดดิน, รถไฟฟ้า ก็จะลดปัญหาโลกร้อนได้อีกวิธีหนึ่ง

          9.แนวคิดนำวัสดุใช้แล้วกลับมาใช้ใหม่ (Recycle) ยังใช้ได้อยู่ ในปีหนึ่งๆ ชาวอเมริกันมีขยะกระดาษมากถึง 35 ล้านตัน พวกเขาจึงคิดใช้ประโยชน์จากขยะกระดาษด้วยการนำไปผลิตกระดาษนำกลับมาใช้ใหม่ ช่วยลดการก่อมลภาวะทางอากาศได้ถึงร้อยละ 74 แถมยังลดการตัดไม้ทำลายป่าด้วย

          10. เวลาเลือกซื้อสินค้าแต่ละครั้ง ควรตรวจดูว่าสินค้าชิ้นนั้นๆ ผลิตจากวัสดุใช้แล้วกี่เปอร์เซ็นต์ ถ้าของชิ้นนั้นมีวัสดุที่ใช้แล้วมากถึง 100 เปอร์เซ็นต์ ก็เท่ากับว่าเราไม่ได้ซื้อสินค้าที่โรงงานผลิตต้องนำวัสดุใหม่มาเป็นส่วนประกอบเลย รวมถึงการเลือกซื้อกระดาษที่ไม่ได้ใช้สารคลอรีนฟอกก็จะช่วยลดการก่อมลภาวะได้มากกว่ากระดาษทั่วไป

          11.บางออฟฟิศมีแก้วกระดาษเล็กๆ สำหรับผู้รับแขก หรือพนักงาน หากเลี่ยงได้ก็อย่าใช้ ให้นำแก้วส่วนตัวมาจากบ้าน ใช้แล้วล้างก็จะใช้ได้อีกเรื่อยๆ (อย่าลืมว่ากระดาษผลิตมาจากต้นไม้ที่สร้างความร่มเย็นแก่โลก) หรืออย่างที่เมืองนอก ในร้านกาแฟสตาร์บั้ค เขาก็มีนโยบายการนำแก้วกลับมาใช้ใหม่ ซึ่งจะช่วยลดค่ากาแฟให้ถูกลงด้วย

          12.ทำงานโดยอาศัยแสงธรรมชาติบ้าง (ถ้าจุดที่คุณทำงานมีแสงธรรมชาติส่องถึง)

          13.ข้อนี้ที่สุดของที่สุดเลย แม้ว่าเราจะปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าไปแล้วก็ใช้ว่าจะไม่สิ้นเปลืองพลังงาน เพราะอุปกรณ์ไฟฟ้าบางอย่าง อย่างเช่นสายชาร์จโทรศัพท์มือถือหรือจะเป็นอแด๊พเตอร์สำหรับแล็ปท็อปที่ไม่ถอดปลั๊กออก จะกินไฟมากกว่า 20 วัตต์ การสูญเสียพลังงานแบบไม่ได้ถอดปลั๊กนี้ทำให้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์กระจายขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศมากถึง 12 ล้านตันทีเดียว

          รู้อย่างนี้จะอ้างว่าวันๆ ทำงานที่ออฟฟิศ จนไม่มีเวลาออกไปทำกิจกรมปลูกต้นไม้หรือกิจกรรมรณรงค์ลดปัญหาโลกร้อนกับคนอื่นๆ ไม่ได้แล้วนะ

ก่อนอื่นก็ขอพูดถึงการเรียนในวันนั้นก่อนนะครับ วันนั้นผมมีความรู้สึกว่าเป็นวันที่ผมเรียนแล้วตั้งใจเรียนที่สุดเลยเพราะเป็นเรื่องที่ใกล้ตัวของเรามากและเป็นเรื่องที่ผมมีความสนใจมากเลย อาจารย์ได้อธิบายถึงโครงงานกับโครงงานและการทำหน้าที่ของผู้นำ ชึ่งผมมีความรู้สึกว่าคล้ายกับที่เราทำงานอยู่(งานชมรม)การเป็นผู้นำ ต้องไม่ใช้คนที่ทำงานคนเดียว รู้เกี่ยวกับงานที่เราทำอยู่ทุกด้าน รู้จักทีมงานของเราเป็นอย่างดี ว่าใครน่าจะทำหน้าที่อะไร ที่เขามีความถนัดซึ่งจะทำให้งานออกมาได้ดี และจากนั้นก็มีการเรียนเกี่ยวกับการเขียนโครงงานซึ่งผมที่มาทำกิจกรรมในครั้งแรกไม่เคยรู้จักคำๆนี้เลย แตพอได้เข้ามาทำกิจกรมมก็รู้ว่ามันคืออะไร และยิ่งได้มาเรียนในวันนี้แล้วยิ่งทำให้ผมมีความเข้าใจในกาเขียนโครงงานมากยิ่งขึ้นเพราะที่ผ่านๆมาการเขียนโครงงานส่วนใหญ่ก็จะเอาโครงงานเก่าๆมาแก้ไข ปรับเรื่องงบประมาณให้เข้ากับปัจจุบัน ปรับเรื่องการดำเนินกิจกรรม ซึ่งครั้งหนึ่งผมเคยเข้าอบรมเรื่องการเขียนโครงงาน และมีการประกวดกัน กลุ่มของเราเป็นกลุ่มชนะ เป็นการเริ่มต้นครั้งแรกในการเขียนโครงงาน ในตอนนั้นผมได้ถามอาจารย์ที่มาสอนในการเขียนโครงงานซึ่งเป็นคำถามเดียวที่ผมถามในการเขียนคือ ผมซื้ออะไรได้บ้างในการเขียนโครงงานแต่ละโครงงาน และก็ได้คำตอบออกมาว่า ซื้อได้ทุกอย่างที่เกี่ยวเนื่องกับโครงงานนั้นๆ เป็นคำตอบที่ผมรู้สึกอยากทำโครงงานขึ้นมาเลยเพราะว่า คงไม่มีใครอยากทำงานให้คนอื่นแล้วตัวเองขาดทุน ถึงแม้ว่าประโยชน์ส่วนใหญ่(ไม่ใช่เรื่องเงิน)จะตกอยู่กับคนทำก็ตาม ผมถือคติอยู่อย่างในการทำงานที่ว่า “ไม่ต้องสนใจว่ากิจกรรมให้อะไรกับเรา แต่ให้เราสนใจว่าเราได้อะไรจากกิจกรรม” ซึ่งในการเรียนรู้ในครั้งนี้เป็นประโยชน์กับผมมากเลยที่จะนำไปแนะนำผู้อื่น และเป็นประโยชน์มากสำหรับการพัฒนาความเป็นผู้นำของตัวผมเอง

ปล.ผลการแข่งโปงลาง ได้ที่ 4 ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รางวัล 1 ใน 3  แต่สิ่งที่เราได้กลับมาในครั้งนี้ในความรู้สึกของผมแล้วมันได้มากและมีค่ามากกว่ารางวัล ซึ่งถ้าไม่มีงานนี้ไม่รู้ว่าจะได้ประสบการณ์และบทเรียนอย่างนี้หรือเปล่ามันทำให้ผมมีความคิดอะไรหลายๆอย่างขึ้นมาเกี่ยวกับการทำกิจกรรม ในและนอกกับมหาลัย

http://board.kmutt-esan.net/   ใครอยากดูรูปก็เข้าไปดูได้ครับ แต่คงไม่ค่อยจะมีรูปผมนะครับ(มีแต่รูปที่ไม่น่าลงนะ อิอิ)